როდისმე - ალუდა ქეთელაური
აქ გაზაფხული გვიან მოდის, წვიმები მღლიან ბავშვობის ხანა დაიჩემეს სიზმრებმა ბინდად.. ვეღა ვიხსენებ იმ გოგონას სახელს უცნაურს, მე რომ მიყვარდა იქ… წარსულში… საოცრად წინადახლა რა ხდება ჩემ ქუჩაზე, ნეტავ თენდება? ალბათ ქვაფენილს მოფენია წითელი ვარდი, ახლა ის ლოთიც თხლად ჩაცმული გამვლელებს ლოცავს და არ აშინებს არეული, შეშლილი მარტი..როდისმე, გულით კიდევ მოგისმენ.. საყვედურსაც მოგითმენ სიმღერასაც მოგიმღერ… დაა მოდი დღეს არ მოგიხდი ბოდიშს მეეე… და ამ ლამაზ მოტივზე მოვალ როდისმე!… აქაურ ხეებს არც ჩურჩული არ შეუძლიათ არც ეს ბუჩქები ინახავენ პირვანდელ კოცნას გულის სიღრმეში მეშინია რომუცაბედად არ გათენდება და ერთ დილით მზე არ ამოვა როდისმე, გულით კიდევ მოგისმენ.. საყვედურსაც მოგითმენ სიმღერასაც მოგიმღერ… დაა მოდი დღეს არ მოგიხდიბოდიშს მეეე… და ამ ლამაზ მოტივზე მოვალ როდისმე!
შეაფასეთ რესურსის სისწორე: